Tavistock GIDS: de zwijgcultuur uitgepakt

Toen klokkenluiders uit de Gender Identity Development Service (GIDS) van Tavistock vanaf 2018 spraken, openbaarden zij niet een individueel schandaal maar een institutionele dynamiek: clinici meldden herhaaldelijk zorgen, en volgens Barnes verwees de kliniek in tien jaar ongeveer tweeduizend kinderen door voor puberteitsremmers (bron).

Het kader

Deze casus toont meerdere Lifton-criteria samen: milieubeheersing , heilige wetenschap (Cass noemt het terrein een gebied met "remarkably weak evidence"), doctrine boven persoon (volgens Cass werd de aanpak uitgebreid naar een bredere groep dan de oorspronkelijke Nederlandse criteria), en shunning (psychiater David Bell schreef in 2018 een intern rapport; bestuurslid Marcus Evans trad in reactie daarop af) (bron).

De observaties

Volgens de Cass Review zag GIDS vóór 2009 minder dan vijftig kinderen per jaar; in 2021/22 kwamen er naar opgave ongeveer vijfduizend verwijzingen binnen, een getal waarin mogelijk dubbeltellingen zitten. De verwijzingen verschoven van vooral jongens vóór de puberteit naar vooral meisjes in of na de puberteit, zonder duidelijke verklaring (bron). Volgens een recensie in The Observer laat Barnes zien dat meer dan een derde van de verwezen kinderen autistische trekken had.

Sonia Appleby, de safeguarding-verantwoordelijke van GIDS, kreeg in september 2021 van een arbeidsrechtbank £20.000 toegewezen omdat de trust haar "quasi disciplinary" had behandeld (bron). David Bell, psychiater bij de Tavistock-trust en personeelsvertegenwoordiger, schreef in 2018 een intern rapport nadat tien medewerkers van GIDS hem hun zorgen hadden voorgelegd, onder meer dat sommige kinderen na twee afspraken voor behandeling werden voorgedragen; hij noemde GIDS "not fit for purpose" (bron).

In maart 2022 noemde het tussenrapport van de Cass Review het bestaande model "neither safe nor viable"; in juli 2022 besloot de NHS GIDS te sluiten en te vervangen door regionale centra (bron).

De analyse

Volgens deze site is de Tavistock-zwijgcultuur een voorbeeld van wat Lifton "milieubeheersing" noemt.

Volgens de Cass Review maakt het ontbreken van alle gegevens over patiëntuitkomsten, samen met beperkte kwaliteitsgegevens en minimale klinische audit, het onmogelijk om de uitkomsten en de veiligheid van deze diensten goed te begrijpen (bron).

Caveats

De meeste GIDS-clinici handelden te goeder trouw binnen een institutionele cultuur. De analyse betreft die cultuur, niet individuele schuld.
Niet alle GIDS-patiënten zijn beschadigd; sommigen rapporteren tevredenheid met behandeling. De zorg geldt het ontbreken van zorgvuldig afwegen bij heterogene populaties.
De NHS-sluiting was geen erkenning van "fout"; het was een transitie naar een ander zorgmodel. Verbouwing, niet schuldbekentenis.

Bronnen

Cass Review (2024). Final Report.
Barnes, H. (2023). Time to Think: The Inside Story of the Collapse of the Tavistock's Gender Service for Children.
Bell, D. (2018). Intern rapport over GIDS aan de leiding van de Tavistock-trust.