Keira Bell: een verhaal dat de doctrine niet kon hebben

Keira Bell ontving puberty blockers op 16-jarige leeftijd, cross-sex hormones op 17, en een dubbele mastectomie op 20. In januari 2019 stopte zij met testosteron en spande later zij een rechtszaak aan tegen Tavistock GIDS (bron). Haar zaak leidde tot felle reacties, ook van organisaties die haar zaak bekritiseerden.

Het kader

Deze casus combineert doctrine boven persoon, heilige wetenschap en detransitioner-uitstoting. Bell's biografie is precies wat de doctrine niet kan accommoderen: een patiënt die zegt dat zij geen affirmation maar werkelijke exploration nodig had gehad.

De observaties

Volgens haar eigen verklaring in de rechtszaak had Bell een zeer traumatische jeugd, voelde zij zich op school vervreemd en werd zij depressief en angstig. Zij werd op haar zestiende door GIDS gezien, met een aantal afspraken verspreid over 1 jaar en 9 maanden, en begon na drie afspraken bij UCLH met puberteitsremmers. De rechter merkt op dat details over haar behandeling en de informatie die zij kreeg betwist worden: volgens GIDS kreeg zij na minstens tien consulten de meest volledige informatie (bron).

Op 1 december 2020 oordeelde het High Court dat het zeer onwaarschijnlijk was dat kinderen van dertien jaar of jonger wilsbekwaam konden instemmen met puberteitsremmers en dat het twijfelachtig was of jongeren van veertien of vijftien de langetermijngevolgen konden overzien (bron). Het Court of Appeal stelde de kliniek op 17 september 2021 in het gelijk (bron); het oordeelde dat het aan clinici is en niet aan de rechter om te beoordelen of een jongere wilsbekwaam is.

Amnesty International en Liberty wezen in een gezamenlijke verklaring op de gevolgen van de uitspraak voor de rechten van kinderen en jongeren, met name voor toestemming en lichamelijke autonomie, en Consortium sprak van een mogelijk verwoestende impact op jongeren die medische zorg zoeken (bron).

De analyse

Bell's verhaal is binnen de doctrine niet bestaanbaar. Als zij geen affirmation nodig had — als wat zij nodig had verkenning was van haar trauma's en haar identiteit — dan klopt de claim "het was overhaast" niet voor haar alleen, maar voor een hele cohort jongeren die hetzelfde protocol kregen. De doctrine moet daarom haar verhaal isoleren als uitzondering of misrepresentatie.

Bell begon een rechtszaak om de praktijk van GIDS rond puberteitsremmers bij minderjarigen aan te vechten (bron).

Caveats

Bronnen

• Bell v Tavistock [2020] EWHC 3274 (Admin).
• Bell v Tavistock [2021] EWCA Civ 1363 (samenvatting).
• Cass Review (2024). Final Report.
• Barnes, H. (2023). Time to Think.

Verwante pagina's

• Doctrine boven persoon
• Casus Tavistock
• Casus detransitioners
• Casus Cass Review