Helen Joyce: shunning in Cambridge

In oktober 2022 sprak Helen Joyce — auteur van Trans: When Ideology Meets Reality en voormalig editor bij The Economist — aan Gonville & Caius College in Cambridge. De reactie van de Master en delen van het collegelichaam was een case study in academisch shunning.


Het kader

Deze casus combineert shunning, eis tot zuiverheid en wij-zij-denken. Een academisch gesprek werd door de Master en de senior tutor omschreven als een bijeenkomst met opvattingen die zij "offensive, insulting, and hateful" noemden.

De observaties

Joyce werd uitgenodigd door Arif Ahmed, fellow filosoof en voorstander van academic free speech. Op 19 oktober schreven Pippa Rogerson, Master van het college, en senior tutor Andrew Spencer in persoonlijke hoedanigheid aan de studenten dat zij de lezing niet zouden bijwonen. Zij steunden naar eigen zeggen het principe van vrijheid van meningsuiting, maar noemden Joyce's opvattingen over transgenders "offensive, insulting, and hateful to members of our community"; het college stelde dat het geen college-evenement was (bron). Het geciteerde "dismayed and saddened" komt in de bronnen niet voor en een oproep aan anderen om te boycotten evenmin.

De Students' Union en LGBT-vertegenwoordigers van meerdere colleges spraken zich uit tegen het evenement (bron). Op 25 oktober was er buiten een georganiseerd protest met pannen en leuzen; volgens de LGBT+-campagne van de Students' Union splitste een groep van ongeveer twintig demonstranten zich af om dichter bij de zaal te trommelen. Ahmed zei dat er buiten werd gezongen, geschreeuwd en op de deur geslagen, maar dat de lezing doorging, met "challenging questions"; de campagne ontkent dat er op deuren is geslagen (bron). De lezing droeg de titel "Criticising gender-identity ideology: what happens when speech is silenced".

Joyce was ten tijde van de lezing directeur advocacy bij Sex Matters, dat zichzelf omschrijft als organisatie die wil "re-establish that sex matters in rules, laws, policies, language and culture" (bron). De Master en de senior tutor noemden de lezing een bijeenkomst die niet bijdraagt aan een inclusief college en stelden dat Caius een plek moet zijn voor onderzoek van de hoogste kwaliteit "rather than polemics".

De analyse

De casus toont hoe shunning werkt zelfs wanneer de afwijker niet wordt verbannen. Joyce kreeg haar spreektijd; de lezing verliep. Het schrijven van de Master en de senior tutor was niet bedoeld om de lezing te verbieden: zij stelden dat het een persoonlijke mening was. Volgens deze site werkt zo'n bericht als signaal aan de gemeenschap; alumni die zich bij de Sunday Telegraph beklaagden, verweten het college dat sprekers "vilified before they even attend" worden (bron).

Het is precies de zelfregulerende werking die Lalich beschreef. Geen formele censuur, geen verbod. Wel een omgeving waarin het organiseren van een lezing met afwijkende inhoud sociale en professionele kosten heeft.

Caveats

  • Studenten en staf hebben recht op vredig protest. Het wordt sektarisch wanneer de protest is bedoeld om verdere discussie onmogelijk te maken in plaats van perspectief toe te voegen.
  • Niet elk individu in Cambridge dat de Master steunde was kwaadwillig. Velen geloofden oprecht dat zij studenten beschermden. Singer wees erop dat sektarische dynamieken juist door oprechte intenties effectief zijn.
  • De lezing ging door. Dat is geen weerlegging van de dynamiek; het is een aanwijzing van zijn ongelijke uitkomst.

Bronnen

Verwante pagina's