institutioneel

SEGM over de Utah Review: geen echte systematische review

Gepubliceerd op 26 september 2026

In mei 2025 publiceerde de staat Utah een review van 1.051 pagina's over hormonale genderzorg bij minderjarigen, besteld door de wetgevende macht van Utah en uitgevoerd door het Drug Regimen Review Center van de University of Utah. De review concludeerde dat puberteitsremmers en cross-sekse hormonen veilig en effectief zijn. In februari 2026 verwezen 106 leden van het Amerikaanse Congres in een brief tegen voorgestelde regelgeving van de regering-Trump uitgebreid naar het rapport (bron). Op 2 april 2026 publiceerde de Society for Evidence-Based Gender Medicine (SEGM), waarvan dr. William Malone medeoprichter is, een methodologische appraisal: volgens SEGM voldoet geen enkele analyse in de Utah Review aan de criteria voor een systematische review (bron).

Wat de Utah Review beweerde

De Utah Review presenteerde zich als een systematische review van het medische bewijs. Volgens de eigen conclusie steunt de 'consensus van het bewijs' dat de behandelingen effectief zijn voor geestelijke gezondheid en psychosociale uitkomsten en veilig wat botdichtheid, cardiovasculaire risicofactoren, stofwisseling en kanker betreft; beleid dat de toegang beperkt zou volgens de auteurs niet te rechtvaardigen zijn. Volgens SEGM onderzochten de Britse Cass Review en de review van het Amerikaanse ministerie van Volksgezondheid (HHS) vergelijkbaar bewijs en concludeerden zij dat er geen betrouwbaar bewijs is van baat en dat er een aanzienlijk risico op schade is (bron).

Wat SEGM vond toen het natelde

Een methodologische analyse van SEGM (2 april 2026) laat zien dat de review van primaire klinische studies minder dan 40 procent van de 230 als geschikt aangemerkte studies analyseerde. De review van systematische reviews liet de Britse evidence-reviews van NICE en de University of York ongenoemd, en de analyse van richtlijnen vond vijf richtlijnen, waar een recent systematisch overzicht er meer dan twintig beoordeelde; onder meer de richtlijnen van de American Academy of Pediatrics, uit Australië en de Zweedse en Finse nationale richtlijnen ontbraken. De onderzoekers besloten bovendien minder prioriteit te geven aan studies over onvruchtbaarheid, desistentie en detransitie, spijt en sterfte. Geen van de analyses bevatte een synthese die de kwaliteit en zekerheid van het bewijs over studies heen beoordeelt, een stap die voor een systematische review nodig is; de onderzoekers stelden daarvoor niet te zijn gecontracteerd. Volgens SEGM kwalificeert daarom geen enkele analyse in de Utah Review als systematische review.

Critically low confidence

SEGM beoordeelde de analyse van primaire klinische studies, goed voor meer dan 90 procent van de Utah Review, met twee standaardinstrumenten voor systematische reviews: ROBIS (risico op vertekening in de review zelf) en AMSTAR 2 (methodologische kwaliteit van een systematische review). Dat leverde de laagst mogelijke oordelen op: 'high risk of bias' en 'critically low' confidence. SEGM stelt dat het daarmee geen nieuwe beoordeling van het bewijs geeft en geen aanbeveling doet over regulering, maar alleen toetst of de Utah Review de methodologische standaard haalde (bron).

Herkomst en belangenverstrengeling

Volgens SEGM lijkt de review te zijn besteld als onderdeel van een gecoördineerde campagne van belangengroepen om het Utahse moratorium op hormoonbehandeling bij minderjarigen (S.B. 16) op te heffen. Belangenverstrengelingen zijn volgens SEGM niet gemeld of beheerst: vier van de zes adviseurs waren zelf nauw betrokken bij jeugd-genderzorg, onder meer bij de aan de University of Utah verbonden genderkliniek, en de financiële afhankelijkheid van het uitvoerende team van contracten met de Utah-gezondheidsdienst werd niet vermeld (bron). Dat is de lezing van SEGM; de University of Utah Health verdedigde de review tegenover Deseret News door te wijzen op een uitgebreid geheel aan onderzoek naar de veiligheid en werkzaamheid van de behandelingen (bron).

Waarom de vergelijking met Cass ertoe doet

De Cass Review kreeg zelf ook kritiek: Noone e.a. concludeerden in 2025 in BMC Medical Research Methodology dat de systematische reviews voor de Cass Review een hoog risico op vertekening hebben (bron), terwijl Cheung e.a. in Archives of Disease in Childhood schreven dat de review brede steun kreeg uit de klinische wereld (bron). Een overzicht van die reacties staat op Dutch Protocol. Volgens SEGM staan de conclusies van de Utah Review haaks op bijna twee dozijn systematische reviews, onder meer van de University of York, NICE, NHS England, McMaster University en het Amerikaanse HHS, die allemaal concluderen dat de voordelen van jeugdtransitie hoogst onzeker blijven. SEGM onderzoekt daarom of de Utah Review de methodologische standaard haalde en concludeert dat dat niet het geval is.

Bronnen

  • Society for Evidence-Based Gender Medicine (2 april 2026). "The 'Utah Review' of Hormonal Treatments for Gender-Dysphoric Minors: A Methodological Appraisal." Bron.
  • Deseret News (4 april 2026). "International group critiques Utah transgender review cited by congressional Democrats." Bron.