Figuur Michael Biggs: cijfers als verzet
Michael Biggs is associate professor sociologie aan Oxford. Vanaf 2019 publiceerde hij analyses van de Dutch Protocol-data en de niet-gepubliceerde Carmichael GIDS-studie. Een casus van academisch verzet binnen institutie-grenzen.
De Carmichael-studie
De Engelse studie naar puberteitsblokkers (Carmichael et al., 2010-2014) werd pas in 2020-2021 publiek gepubliceerd. Biggs analyseerde de gegevens en concludeerde dat psychisch welzijn niet was verbeterd. Deze conclusie was eerder bekend in interne data maar niet in publiek discours.
De Dutch Protocol-heranalyse
Biggs documenteerde discrepanties tussen de oorspronkelijke Nederlandse studies en hun internationale receptie: kleine steekproef, selectiebias, één suïcide tijdens de studieperiode (in de Engelse vertaling verzwegen). Wat als gouden standaard circuleerde, bleek bij heranalyse fragieler.
Institutionele kosten
Biggs werd door studentenorganisaties en collega's geconfronteerd met klachten en oproepen tot disciplinaire maatregelen. Hij bleef gepubliceerd via peer-reviewed kanalen (Journal of Sex & Marital Therapy, International Journal of Transgenderism). Akademisch verzet op naam, niet anoniem.
Cijfers als instrument
Biggs' bijdrage is methodisch elementair: lees de data, publiceer wat je vindt. Dat dit als activisme wordt geframed in plaats van als basale wetenschappelijke plicht, zegt iets over de doctrinele staat van het veld.
Caveats en afbakening
Biggs heeft publiek geuite opvattingen die buiten zijn data-analyses liggen; die kunnen zijn werk kleuren. Heranalyse van gepubliceerde data is altijd selectief; ook Biggs' selectie verdient peer review. Analyse betreft de behandeling van zijn data-werk door het veld — niet een ideologische verdediging van Biggs' bredere standpunten.
Bronnen
- Biggs, M. (2020). The Tavistock's Experiment with Puberty Blockers.
- Biggs, M. (2023). The Dutch Protocol for Juvenile Transsexuals, JSMT.
- Carmichael, P. et al. (2021). PLoS ONE — Short-term outcomes of pubertal suppression.